درختچهء انگور فرنگى خاردار نام‌هاى ديگر : انگور فرنگى - ديوانگور - گالش‌انگورك - ديوانگورى - انگور فرنگى تيغ‌دار - گالش‌انگور - فرنگ‌اوزومى . Catberry - Gooseberry - Groseillier - Groseillier epineux - Groseillier - mquereau - European gooseberry . مشخصات : گياهى است از خانوادهء Saxifragaceae : درختچه‌اى دارد به ارتفاع كمتر از دو متر و خاردار با خارهاى سه شاخه‌اى ، ساقه‌هاى آن به رنگ خاكسترى . برگ‌هاى آن قلبى نوك‌تيز با قاعده‌اى گرد ، با دمبرگ دراز داراى سه تا پنج قسمت كه كنارهء هر قسمت با دندانه و پشت و روى برگها را كركهاى خزى پوشانيده است . گلها متمايل به سبزى يا متمايل به ارغوانى است . ميوهء آن در ابعاد يك نخود به رنگ سبز مغزپسته‌اى ، پوست خارجى ميوه صاف و كرك‌دار است . رويش اين درختچه در آفريقاى شمالى و قفقاز تا مناطق هيماليا انتشار دارد . در ايران در ارتفاعات بالاى جنگل‌هاى شمال ، جنگل‌هاى نور و كجور و گدوك و درهء تالار و ارتفاع 2400 مترى از سطح دريا ديده مىشود . ميوهء انگور فرنگى خاردار تركيب شيميايى : قند - دكستروز - لوولوز - سيتريك‌اسيد - ماليك‌اسيد - وينيك‌اسيد - لعاب . خواص درمانى : ملّين است و براى رفع يبوست مصرف مىشود . مدر و خنك‌كننده است . ولى اسراف در خوردن آن نيز مضّر مىباشد . هستهء انگور طبيعت آن : هسته انگور طبيعتى سرد و خشك دارد . تركيب شيميايى : تانن - روغن به رنگ زرد مايل به سبز . خواص درمانى : 1 - قابض است و شكم را بند مىآورد . ترشح ادرار و اسپرم را كم مىكند . 2 - آن را بكوبيد و با عسل مخلوط كنيد و بخوريد اسهال خونى را درمان مىكند . تذكر : مصرف بيش از حد مجاز آن براى مثانه و كليه مضر است . ايجاد نفخ و گاز مىنمايد . كشمش انگور سياه نامهاى ديگر : مويز - زبيب . Passulae . maiore .